در دامپزشکی ، مسمویت با سرب بیشتر در سگ ها و گاوها شایع می باشد و در سایر گونه ها بدلیل کاهش دسترسی، دقت بیشتر در خوردن غذا و یا حساسیت پایین آنها ، کمتر می باشد. در گاوها بسیاری از موارد مسمومیت با سرب در هنگام فعالیت های کشاورزی و کاشت و برداشت محصول و در اثر استفاده نامناسب از باتری و نفت و روغنهای ماشین اتفاق می افتد. منابع دیگر سرب شامل رنگ، پالستیک، گریس، وزنه های سربی، گلوله سربی و همچنین علوفه آلوده رشد یافته در کنار جاده ها می باشد. مسمومیت با سرب همچنین در محیطهای شهری نیز دیده می شود و نوسازی و تعمیر خانه های قدیمی که با رنگهای حاوی سرب رنگ آمیزی می شوند ، می توانند مسمومیت با سرب در حیوانات خانگی و کودکان را بوجود آورند.
بیماری زایی:
سرب جذب شده وارد خون و بافتهای نرم شده و سرانجام به استخوان برمی گردد. درجه جذب و نگهداری سرب تحت تاثیر فاکتورهای تغذیه ای نظیر میزان کلسیم یا آهن می باشد. در نشخوارکنندگان ذرات سرب محبوس در رتیکولوم به آهستگی حل شده و مقدار قابل توجهی سرب را رها می کند. سرب یک اثر عمیق روی آنزیمهای حاوی سولفیدریل ، تیول محتوی اریتروسیت ، دفاع آنتی اکسیدانی و بافتهای غنی از میتوکندری که در سندروم بالینی انعکاس یافته اند ، دارد. عالوه بر این سرب در خونریزی مخچه و ادم همراه با آسیب مویرگی ، تحریک کنندگی ، سرکوب کنندگی سیستم ایمنی ، مسمومیت گامتی، تراتوژنیک، نفروتو کسیک و مسمومیت در سیستم هماتوپوئتیک نقش دارد.
یافته های درمانگاهی:
مسمومیت حاد سرب بیشتر در حیوانات جوان شایع است. عالئم شاخص بالینی با عالئم گوارشی و عصبی همراه می باشد. در گاوها عالئمی که بعد از 48-84 ساعت ظاهر می شود ، شامل عدم تعادل،کوری، ریزش بزاق، فلج تشنجی پلکها ، دندان قروچه ، حرکت چرخشی فکها ، لرزش عضالنی و تشنج می باشد. مسمومیت تحت حاد سرب معموال در گوسفند و یا گاوهای مسن تر دیده می شود که همراه با علائم بی اشتهایی ، حالت سکون شکمبه، کولیک ، کندی ، یبوست گذرا که تبدیل به اسهال می شود ، کوری ، فشار
دادان سر ، دندان قروچه ، حساسیت پذیری و عدم تعادل ادامه پیدا می کند. مسمومیت مزمن سرب که گهگاه در گاو دیده می شود ، سندرمی را ایجاد می کند که بسیاری از ویژگی های مسمومیت حاد یا تحت حاد با سرب را دارا است.
اختالالت دستگاه گوارش شامل بی اشتهایی ، کولیک، استفراغ و اسهال یا یبوست ممکن است در سگها دیده شود. اضطراب ، پارس هیستریک ، حرکت جوشی فکها ، ریزش بزاق،کوری ، عدم تعادل ، اسپاسم عضلانی ، اپیستوتونوس و تشنج ممکن است توسعه یابد. افسردگی دستگاه عصبی مرکزی نسبت به تحریک و هیجان ممکن است در برخی سگها آشکار باشد. در اسبها مسمومیت مزمن معموال سندرمی را ایجاد می کند که همراه است باکاهش وزن ، افسردگی، ضعف ، کولیک ، اسهال ، فلج حنجره و حلق و اختالل بلع که مکررا باعث پنومونی استنشاقی می شود. در گونه های پرندگان بی اشتهایی ، عدم تعادل ، کاهش وضعیت بدنی ، ضعف بال و پا و کم خونی از قابل توجه ترین علائم می باشد.
ضایعات:
حیواناتی که از مسمومیت حاد سرب تلف می شوند ، ممکن است عالئم ظاهری کمی را نشان دهند. روغن ، نفت یا اجسام رنگی و باتری ممکن است که در دستگاه گوارش مشاهده شوند. عملکرد تحریکی و سوزاننده نمکهای سربی باعث ایجاد گاستروانتریت می شود. در سیستم عصبی ادم ، پرخونی کورتکس مغز و مسطح شدن قشر مغزی حادث می شود. از نظر هیستولوژیک تورم اندوتلیال نکروز الیه ای قشر مغز و ادم ماده سفید ممکن است دیده شود. نکروز توبولی و انحطاط و اجرام داخل هسته ای اسید فاست ممکن است در کلیه ها دیده شود. پوکی استخوان در بره ها توصیف شده است. التهاب جفت و انباشتگی سرب در جنین ممکن است سبب سقط جنین شود.
تشخیص:
میزان سرب در بافتهای مختلف ممکن است برای ارزیابی تجمع بیش از حد و انعکاس میزان یا مدت زمان در معرض قرار گیری ، شدت پیش آگهی و موفقیت در درمان موثر باشد. غلظت سرب در خون در سطح ppm 0/53 ، کبد ppm 00 یا قشر کلیه ppm 00 در بیشتر گونه ها نشان دهنده مسمومیت با سرب می باشد. اختالالت خونی که ممکن است نشاندهنده مسمومیت با سرب باشد اما تایید شده نیستند ، شامل کم خونی، anisocytosis، poikilocytosis، polychromasia، basophilic stippling، metarubricytosis و hypochromia می باشد.
δ-آمینو لونیک اسید خون یا ادرار و میزان پروتو پورفیرین آزاد اریتروسیت ها شاخص های حساس در معرض قرارگیری با سرب هستند، اما ممکن است در بیماریهای بالینی شاخص های قابل اعتمادی نباشند. معاینه رادیولوژیک ممکن است برای تعیین میزان در معرض قرار گیری با سرب مفید باشد. مسمومیت با سرب ممکن است با سایر بیماریهایی که اختالالت عصبی و گوارشی به وجود می آورد ، اشتباه شود. در گاو چنین بیماریهایی ممکن است شامل پولیو انسفالو مالاشی ، کوکسیدیوز عصبی ، کزاز، کمبود ویتامین آ ، کزاز ناشی از کمبود منیزیوم ، استونمی عصبی ، مسمومیت با ارسنیک یا جیوه ، آبسه های عصبی یا نئوپالزی ، هاری ، لیستریوز و عفونتهای هموفیلوس باشد. در سگها هاری ، دیستمپر )بیماری سگهای جوان( و هپاتیت ممکن است عالئمی شبیه مسمومیت با سرب داشته باشد.
درمان:
اگر آسیب بافتی شدید باشد ، بخصوص در سستم عصبی ، درمان ممکن است ، موفقیت آمیز نباشد. در حیوانات اهلی (EDTA-Ca (edetate disodium calcium به صورت وریدی یا زیر پوستی به میزان
(day/kg/mg 000 )به 4 درمان در روز به مدت 5 روز تزریق می شود. این درمان می بایست 4 روز بعد مجددا تکرار گردد. در سگ دوز مشابه دارو به 8 درمان در روز تقسیم شده و به صورت زیرپوستی در دکستروز %3 به مدت 4-3 روز تجویز می شود. بعد از یک هفته دوره استراحت در صورتی که عالئم بالینی وجود داشته باشد، ممکن است مجددا یک درمان 3 روزه نیاز باشد. هیچ داروی دامپزشکی تایید شده دارای EDTA-Ca به صورت تجاری دردسترس نمی باشد.
تیامین(SC day/kg/mg 8 4- ) ظهور عالئم بالینی را تخفیف می دهد و دفع سرب از بافتها را کاهش می دهد. به نظر می رسد که درمان ترکیبی EDTA-Ca و تیامین بهترین نتیجه درمانی را دارا می باشد.
Penicillamine-d می تواند برای سگها (day/kg/mg 000 ) به مدت 4 هفته تزریق شود. با این حال اثرات جانبی نا مطلوب مانند استفراغ و بی اشتهایی همراه با این درمان دیده می شود. Penicillamine-d برای دامها توصیه نشده است. (DMSA ,acid dimercaptosuccinic2,3- meso (Succimer برای درمان سگها موثر تشخیص داده شده است (kg/mg 00 ، به مدت 00 روز) و همچنین برای پرندگان مفید می باشد. اثرات جانبی کمتری در DMSA نسبت به EDTA-Ca مشاهده شده است.
مسهل هایی نظیر سولفات منیزیوم )kg/mg 800 ) یا رومینو تومی ممکن است برای خارج کردن سرب از دستگاه گوارش مفید باشد. باربیتوراها یا آرام بخش ها ممکن است برای کنترل تشنج استفاده شوند. درمان ترکیبی همراه با آنتی اکسیدانت ممکن است آسیب اکسیداتیو همراه با مسمومیت حاد سرب را محدود کند.
آنتی اکسیدانهایی نظیر acetylcysteine-n( kg/mg 30 )همراه باDMSA استفاده می شو
بدون دیدگاه