نيازمنديها ، منابع و دفع فسفر در گاوهاي شيري

از سال 1960 به بعد چندين محقق متابوليسم فسفر را در شيردهي گاوهاي شيري مورد بررسي قرار داده اند . در نشريه NRC (1989) در نيازهاي غذايي گاو هاي شيري ، نيازهاي فسفر براي تنظيم فسفر قابل دسترس جيره در خوراك معمولي ، %10 تا %22 افزايش داشت . اين نشريه نياز فسفر براي 3 هفته اول شيردهي را %49/0 ، و براي گاوهايي
كه در اواسط شيردهي هستند %38/0 تا %42/0 ارائه ميدهد. بررسی در مركز تحقيقاتي ديري فوريج ( DAIRY FORAGE) در ايالت ماديسون ، ويسكونسين آمريكا ( WU ET AL 1998 و SATTER AND WU1999) تاكيد كردند كه توليد بالاي گاوهاي شيري نيازمند تقريباً %40/0 فسفر در ماده خشك جيره براي توليد ماكزيمم شير و كارايي توليد مثل است . هرچند خوراندن %50/0 تا %60/0 فسفر در بعضي از مناطق ايالت متحده آمريكا يك روش عمومي است . اين مطالعات كنترلي هيچ گونه سودي از اين ميزان مصرف بالا را نشان نمي دهد . در مطالعات كنترلي تغذيه بالاتر از مقادير توصيه شده فسفر در جيره ، نه توليد شيرو نه راندمان توليد مثلي را بهبود نداده است . در اين روش تحقيق ، (2001) NRC ، پايين ترين مقدار P جيره را توصيه مي كند .

فسفر را مي توان با اضافه كردن منوكلسيم يا دي کلسیم فسفات ، منوسديم فسفات ، فسفات آمونيوم (با قابليت دسترسي بالا) ، پودر استخوان بخار داده شده ، فسفات بدون فلوئور ، تري پلي فسفات سديم (قابليت دسترسي متوسط)؛ يا سنگ فسفات با فلوئور پايين ، سنگ فسفات نرم (قابليت دسترسي پايين) تكميل كرد . بيشتر پيش اضافات ، محتوي P هستند و بايد به طور صحيح با جيره تركيب گردد . ، اگر چه آنزيم PHYTASE ميكروب هاي شكمبه به طور موثر فسفر را با ليز كردن از PHYTATE بدست مي آورند ولي فسفر باند با PHYTATE با نام PHYTAT – P ترجيحاً براي حيوانات غير نشخوار كننده مثل خوك قابل استفاده نيست ( 1989 MORSE ) ، PHYTATE – P به راحتي براي نشخوار كنندگان مثل گوساله و گاو شيري قابل استفاده است . بالاي %99 از فسفر باند با PHYTATE از گندم (درجه متوسط ) ، ذرت پوست كنده شده ، پودر دانه سويا ، تفاله هاي ذرت هاي تقطير شده و پودر تخم پنبه در طول تخمير شكمبه اي خوراك آزاد شد . ( 1989 – MORSE) . بنابراين ، استفاده بيش از حد توصيه شده فسفر براي جبران PHYTATE در خوراك يك تلاش اشتباه است .

فسفر در فرمولاسيون ويتاميني – معدني مشخص براي گاو شيري يك ماده مغذي خيلي گران است ، براي مثال : تغذيه يك جيره شامل %45/0 فسفردر مقابل يك جيره با %55/0 فسفر روزانه در حدود 05/0 دلار براي هر گاو صرفه جويي خواهد داشت . براي 100 راس گاو در يك دوره يكساله در حدود 1825 دلار ذخيره و صرفه جويي خواهد داشت . گاوهاي خشك در ماده خشك جيرشان تنها %25/0فسفر لازم دارند . يك گاو شيري 300،1 پوند به هر حال حدود 17 گرم فسفر به طور روزانه براي بقا به اضافه 90/0 گرم در هر يك پوند توليد شير روزانه نيازمند مي باشد . براي مثال : يك گاو 300،1 پوندي براي توليد IBS85 شير در حدود 94 گرم از فسفر روزانه نياز دارد .

علائم كمبود فسفر شامل تخمدان هاي غيرفعال و نقص سيكل استروس (1989 – NRC) است . گاوها ممكن است چوب يا خاك و يا ادرار بخورند . عموماً تمام مكمل فسفر كار را خراب نخواهد كرد ، ماكزيمم مقدار قابل قبول در ماده خشك جيره %0/1 است اگر چه به سلامت گاوهاي خشك درزمان تغذيه با فسفر بيش از اندازه در طول دوره خشكي ممكن است زيان برسد .
متجاوز از ميزان مكمل فسفر باعث افزايش خطرات محيطي ناشي از حجم زياد فسفر كود مي شود . مدنظر باشد كه تغذيه با خوراك مناسب و توليدات فرعي مي تواند از منبعي به منبعي به طور اساسي در حجم مواد مغذي شامل فسفر و ديگر مواد معدني تغيير ايجاد كند . وقتي كه جيره با خوراك توليدات فرعي (ثانويه ) تنظيم ميشود ، تست منظم و مرتب براي حجم مواد مغذي و بالانس جيره بر طبق آن نيز مهم است . در بعضي موارد ، استفاده عناصري با كمترين هزينه ، مقدار فسفر جيره را بيش از توصيه هاي (2001) NRC افزايش مي يابد . براي مثال يك جيره عادي شامل يونجه ، قصيل سبز ذرت – پودر سويا و ذرت محتوي حدوداً %40/0 تا %45/0 فسفر خواهد بود . در مقابل ، يك جيره اي با 40 – 30 درصد علوفه گلوتن ذرت اگرچه ارزش پاييني دارد ولي فسفر بين %55/0تا %60/0 خواهد بود .
توليد كنندگان لبني (شير) نياز به سنجش ارزش ذخاير نسبي خوراك در مقابل ارزش ميزان پتانسيل دفع مواد مغذي اضافي دارند . برآوردهاي دفع فسفر نشان ميدهد كه حجم % 40/0 ، %45/0 يا %60/0 فسفر جيره در برآورد يك ساله دفع فسفر از 40 به 46 به 69 پوند در هر گاو مي باشد. بي ترديد يك توليد كننده شير كنترل قابل توجهي روي دفع مواد معدني در كود با دستكاري كردن مقدار ماده معدني در خوراك دارد .
خوراندن فسفر كافي براي كارايي و سلامتي گاو مهم است ولي %40/0 تا %45/0 از ماده خشك جيره براي شيردهي گاوهاي شيري نزديك به بهترين حجم جيره است . براي يك گاو با توليد 100 تا IBS 120 شير روزانه يك جيره مشتمل بر %45/0 فسفر با توصيه (1989) NRCمطابقت دارد . هرچند سطح فسفر يكسان جيره در حدود %140 از احتياجات فسفر روزانه براي يك گاو با توليد تنها IBS50 – 40 شير ، را مهيا مي سازد .

از اين مشاهده و بررسي ، ما مي توانيم تصميم بگيريم كه گله هاي شيري بايد براساس مقدار توليد ، گروه بندي شوند و چندين جيره بايد جهت به حداقل رساندن دفع فسفر به محيط براي يك سيكل كامل شيردهي تنظيم شود .مطمئناً اين يك اظهار نظر مهم است . به خاطر داشته باشيد ، كه هدف ، در حداقل ممكن نگهداشتن دفع نيتروژن (N) ، فسفر (P) و پتاسيم (K) د رزمان اوج كارايي گاو شيري است .